woensdag 7 januari 2015

Winterslaap...

 Twee berichtjes op één dag. Hoe dat kan? Nou, dat zit zo.... na het eerdere blog, dacht ik na over de frequentie van bloggen (nam af in 2014), inspiratie etc. (Had ik al gezegd dat januari een maand van reflectie en evaluatie is, voor mij???) In ieder geval... Een paar dingen vallen op:


 Bron: http://dianasudyka.com/
 
1. Toen ik dit blog begon, was ik echt op een spoor van ontdekkingen, voornamelijk op homestead-gebied. het was niet moeilijk om onderwerpen te vinden om over te bloggen.
Inmiddels heb ik mij een aantal dingen eigen gemaakt, maar daar blog ik dan niet meer over. Als je twee keer over zelf gemaakt wasmiddel hebt gelezen, dan weet je het wel, toch? Tenzij er een update is, maar die is er nog niet :-) Zomaar een voorbeeldje. Het 'frisse' is er een beetje af. Ik heb dit vaker gezien bij bloggers die een paar jaar bloggen. Er is aan de ene kant een zekere sprake van sleur en soms twijfel of de onderwerpen nog wel boeiend genoeg zijn, terwijl aan de andere kant er toch een sterke drang is om lekker te schrijven en het contact met lezers en bloggers te onderhouden.

2. Toen ik dit blog begon, was ik ergens in de twintig, blogde ik ook in het Engels, had ik nog geen kind en zag mijn leven er op een aantal andere punten ook heel anders uit.
Inmiddels heb ik een 3 in mijn leeftijd staan (nog niet twee keer), blog ik voornamelijk in het Nederlands, hebben we een kind én een heel ander soort leven dan daarvoor. Dagjes uit zien er anders uit, ik onderneem uiteraard meer activiteiten die betrekking hebben op opvoeding etc. Ook ben ik diep in mijn hart een echt meisjes-meisje, maar door mijn zoon ben ik nu wat stoerder geworden en bezoeken we bijvoorbeeld een Trekkertrek show of plan ik een uitje naar de marinedagen en dergelijke. Die invloed is er ook. Goed. Maar ook anders. 
Ik heb er nooit zo over nagedacht hoe ik die veranderingen in mijn blog meeneem. In de loop van de tijd is het blog steeds persoonlijker geworden, meer een soort dagboek-achtige vorm zelfs zo af en toe, maar daar heb ik nooit bewust over nagedacht. Ook staan er volgens mij in verhouding meer kook- en bakstukjes op dan gepland. Als ik dat van tevoren bedacht had, had ik receptenpagina's aan kunnen maken etc.

Gedachten

Soms heb ik zin om even een helemaal een nieuwe blog-start te maken. Om recepten en homestead-ideeen te bundelen in een soort inhoudsopgave met linkjes, zodat je ze allemaal bij elkaar kan vinden. Maar echt opnieuw beginnen is ook weer een hele stap, ik vind de lay-out nog mooi en het past bij mij en ik zou misschien contacten kwijtraken.

Dus misschien moet ik gewoon reorganiseren en een nieuw tabblad aanmaken met wat nieuwe info over mij, mijn blog en het blogdoel. Misschien aparte categorieen: koken, bakken, zelf maken, tuinieren, geloof, geschiedenis, kleding, frugal living/ werken met een budget etc.

Soms heb ik zin om echt een doel, of misschien een aantal doelen te stellen, zodat ik wat gerichter kan schrijven (en organiseren).

En omdat ik dat zovaak denk, denk ik dat ik er gewoon maar eens werk van moet maken dit jaar. Het blog zoals het nu is, voelt als een favoriet jasje dat toch net niet helemaal lekker meer zit. Ken je dat gevoel?

Winterslaap/ plannen

Daarom denk ik/ vermoed ik dat ik januari en februari het blog een soort winterslaap laat houden. (Ik hoop dat ik het volhoud, want altijd als je ergens een verbod op zet is er die drang om het te overtreden, zie ook al het begin van Genesis) In die tijd wil ik me eerst focussen op de verhuizing en het klussen. Daarna wil ik gaan nadenken over zaken als het doel en de organisatie van mijn blog. Het zou leuk zijn om ook weer in het Engels te gaan bloggen. Omdat ik veel Engelse blogs lees, liggen bepaalde uitdrukkingen vaak op het puntje van mijn tong en ik zie de Engelstalige blogwereld als een manier om digitaal te reizen, contacten te hebben met andere bloggers, vaak ook christenen. Dat boeit mij erg en ik zou het leuk vinden om mijn eigen blog daar ook weer meer deel van uit te laten maken.

Daarnaast denk ik dat ik in het voorjaar ook weer meer stof tot schrijven heb, aangezien ik straks een creatieve zolderkamer heb 'mijn craft room' en ik een strook grond in de achtertuin wil gaan gebruiken als moestuin. Daarbij zullen er ook bewaarmethodes en dergelijke om de hoek komen kijken. Dus ook om die reden lijkt eind februari/ begin maart een mooie tijd voor een herstart.

Het voelt wel raar om al plannen te maken voor over zo'n tijd. Maar voor alles geldt natuurlijk als God het wil en er geen gekke dingen gebeuren. Het voelt ook wel een beetje raar om zovaak 'ik' in een artikeltje te noemen, maar toch wilde ik graag uitleggen wat mijn persoonlijke redenen zijn om het blog even in de ruststand te zetten. En dan ontkom je niet aan dat ene woordje ;-)

Dus voor dit moment wens ik jullie allemaal veel leesplezier op de andere blogs en blogplezier als je zelf blogger bent. Hopelijk 'zien' we elkaar hier weer als het alweer bijna voorjaar is! En nu.. een winterslaap dus. Tot over een tijdje, blog!

Samenraapseltje: terugblik, karamelsaus, vriezer koken & een vleugje geschiedenis




Alle lezers de beste wensen voor het Nieuwe Jaar! Bedankt voor alle mooie reacties van het afgelopen jaar. Pas kwam er weer een lekker recept voor bouillon binnen in de reacties! Dank je wel. Het eerste bericht van het jaar is net een pot luck maaltijd, een samenraapsel, een mengelmoesje, verschillende ingedrienten bij elkaar. Van de hak op de tak, misschien wel. Tjah...dat krijg je in januari: reflectie, terugblikken, waarderen, vooruit kijken en gewoon aan de slag. Het loopt allemaal door elkaar heen. Ik begin bij het heden.

Vandaag...

Heerlijk! Het 'gewone leven' is weer begonnen. Na de kerstvakantie nog eventjes ons gewone leven met alle structuren en heerlijke voorspelbaarheid :-) Therapie voor de ziel. Voor mij dan.



 2e Kerstdag. Een lekkere lange buitenwandeling met familie. Donker bij terugkomst. Extra leuk voor de grote sterretjes van opa :-)


Misschien omdat we deze kerstvakantie heel veel gereden hebben, of omdat ik veel ziek was, minder kon bakken en koken dan ik wilde. Of knutselen en spelen met zoon. Omdat het druk was met inpakken voor de verhuizing, spulletjes uitzoeken en bestellen... het zal er allemaal wel aan bijdragen dat ik deze dagen nu weer extra waardeer. En het was ook zeker leuk en mooi in de kerstvakantie. Maar nu is het ook weer goed. Herkennen jullie dat?

We hopen volgende week de sleutel te krijgen. Wie weet mogen we er al iets eerder in om alvast te klussen! Nog eventjes... We hebben er als gezin heel veel zin in! Tegelijk ben ik zo dankbaar dat we niet direct na de vakantie verhuisden, haha, ik moet eerst even bijkomen van de vakantie.

De periode vóór Kerst vond ik er uitspringen in 2014. Elke dag iets doen aan de hand van de adventkalender. Betekenisvol. Samenbindend. Leuk.



Spijkers op een plankje bevestigd om gehaakte vierkantjes mee op te spannen.


Op één ochtend aten we pannekoekbeesten en poppetjes. Een schildpad en een mannetje. Met sjaal.


Winterkost.
Goud

Gisteren een prachtige verrassing van de Schepper: ik fiets de hoek om met zoonlief achterop en ik fiets een straat in, aan beide kanten oude huizen, kale bomen, zwart afgetekend tegen een geweldige ochtendlucht: oranje,roze, geel,paars,blauw, wit, grijzig, met een nadruk op oranje en roze. Prachtig! Zoon en ik hebben het vanaf de fiets goed bekeken. Op de fiets legde ik mijn gevoelens hierover uit aan zoon -eerlijkheidshalve toegeven, beschroomd om mij heen kijkend of er niet iemand in de buurt fietst- ik zei zoiets als 'wat een prachtig cadeau van de Here God, wat een verrassing!' Waarop ik een stevige knuffel kreeg, armen om mijn rug. En weet je waarom ik die knuffel kreeg volgens zoon? 'Omdat ik jou zo lief vind. En ik vind de Here God ook zo lief. En omdat ik zoveel van de Here God houd, geef ik jou een knuffel.' Gouden Moment.


1e Kerstdag 's ochtends.

 Kerstontbijt. We vierden de verjaardag van de Here Jezus met beschuit met muisjes en cadeautjes met een knipoog naar wierook, mirre en goud.



Kerst 2014. Het liep niet helemaal zoals ik het had willen plannen. Ik was vergeten mooie tafelkleden klaar te leggen, vond het niet mijn prioriteit om zelf dingen voor het ontbijt te bakken (energiepeil was laag, dus samen ontspannen ging voor) en zo ging het door. Voordeel van deze niet zo perfect georganiseerde tijd was dat het wel heel ontspannen was. Mijn verwachtingen waren lager en ik was een stuk flexibeler dan de jaren daarvoor. 'Kon de geplande warme Kerstmaaltijd niet 's middags omdat zoon toen helemaal moe was? Okee, geen probleem, dan doen we het toch 's avonds!' Ha, ik herkende mezelf bijna niet meer, lol. Nee, al met al was het goed. De belangrijkste elementen voor een geslaagd Kerstfeest waren daar: Goede gaven van God en het ultieme geschenk: Jezus Christus, aandacht voor God en elkaar, de kerkdienst en de vreugde om samen Kerst te vieren, heerlijk eten, samen klaargemaakt, placemets op het laatste moment verzonnen en gemaakt als noodmaatregel, maar wat uiteindelijk ook een mooie activiteit was... En daarna nog een Tweede Kerstdag.


Normaal plaats ik niet zovaak foto's van onszelf vol in beeld, maar deze foto representeert voor mij waar Kerst om ging. Alleen mijn man ontbreekt erop, maar ja..zonder fotograaf niet zulke foto's. You can't have you cake and eat it, zeggen de Engelsen.


Last-minute-placemets

Voorgerechtje maken.


Tijdscapsule

Vooruit nog een beetje geschiedenis. Ik zag dat in Boston een tijdscapsule is geopend. Een doos van meer dan 200 jaar oud is bij de hoeksteen van een gebouw verwijderd en geopend. Prachtig zoiets! Belangrijke mannen hadden het met opzet daar gestopt. Er zaten vooral kranten en munten in. Googel maar eens op 'time capsule Boston'. Nog benieuwder ben ik eigenlijk naar wat 'gewone mannen, vrouwen en kinderen' in zo'n doosje zouden stoppen. Persoonlijke zaken van het leven toen. Intrigerend toch? En wat zou je er zelf in doen? Welke kleine items zeggen iets over jou en de tijd waarin we leven?

Over de tijd van 'het doosje' vond ik een tijd geleden een heel mooi filmpje. Ik zocht naar een gelegenheid of context om het op mijn blog te plaatsen en nu heb ik die - vergenoegde glimlach- . Nadeel is alleen dat het niet ingevoegd kan worden in het bericht. Je moet dus op de link klikken (het is niet van youtube). De moeite waard voor wie van geschiedenis houdt! Het gaat over kinderen (wel de elite/ adel) en hun dagelijks leven. Vrolijk filmpje met goede muziek.

miniature framed engraving of child with wooden doll 



              Miniatuur van een kind met pop. Stel je voor dat je zoiets in een tijdscapsule zou vinden...



Vriezer Koken - Freezer Cooking

Deze week ook in het voren gekookt. Heerlijke Pizza Pockets gemaakt naar een recept van deze website. Helemaal niet moeilijk en het gistdeeg hoeft niet te rusten. Het was wel even werk, ik maakte er 20 in precies 1 uur en 35 minuten. Daarbij heb ik er wel 4 voorgebakken om te proberen. Drie gingen er diezelfde dag op en nu liggen er nog 17 in de diepvries. Ik wil ook nog enchilada's doen, de zwarte bonen zijn al voorgeweekt en gekookt, dus ik hoop ze vandaag in het voren te maken. Gemakkelijk om bij de hand te hebben straks als het druk wordt rondom het nieuwe huis, naast de onvermijdelijke snelle maaltijden. Groenten als boontjes of sla/ salade of iets dergelijks erbij en voor de rest alleen opwarmen.








Dulce de Leche / Karamelsaus --> supersuper makkelijk!

Nog veel te doen. Ik moet snel eens verder. Wel nog één hele leuke tip die op Pinterest circuleerde (bijvoorbeeld hier: http://www.spendwithpennies.com/sweetened-condensed-milk-caramel/) en die echt blijkt te werken: zelf karamelsaus maken. Zie de foto's op eerder genoemd blog.

Hoe doe je het? Je neemt 1 blik gecondenseerde zoete melk (label eraf halen) en kookt dat ongeveer 2,5 uur. (2 tot 3 uur wordt vaak aangegeven, minder dan 2 uur schijnt niet te werken) Zorg dat het dichte blik onder water blijft. Koel af in de koelkast. That's it! Als het helemaal is afgekoeld heb je een heerlijke, romige karamel. Bijv. over cake of andere baksels. Of bij ijs.



Of doop appels in de karamelsaus, zoals deze jonge studentes uit 1940

Karamel-chocolaatjes

Wat ook heel lekker is: een reep chocolade smelten (absoluut geen water erbij, een drupje van een natte lepel kan het al doen korrelen) in kleine, koude vormpjes een bodempje chocolade gieten, een theelepeltje karamel erop leggen, dan weer chocolade erover gieten. Af laten koelen en hard laten worden in de koelkast Maakt de meest heerlijke karamelbonbons. Ze gingen zo snel op dat ze niet op de foto konden helaas :-(

En als je dan toch een blikje gecondenseerde melk koopt, kan je net zo goed een extra blikje kopen. Lekker om een cake met gecondenseerde melk van te maken. Vooral als je 'normale' cake misschien soms wat droog vindt.

Voor meer ideeen met de saus, beveel ik het zeker aan om op een site als Pinterest eens 'condensed milk caramel' in te typen. Dan komen er een keur aan recepten naar voren. Bijv. een Banana Tofee Taart... nog nooit gemaakt...zeker op mijn to-bake-lijstje!

Gauw weer verder. Tot gauw,

Annemieke

donderdag 18 december 2014

Bijna Kerstvakantie!


Christmas Time... Bijna Kerstvakantie. Voor het eerst dat zoon en man beiden twee weken vrij zijn, zo'n gerustgevende voorspelbaarheid :-) Veel om naar uit te kijken! Waar ik naar uitkijk is om nog even echt de tijd te hebben om met mensen af te spreken, even te bellen of langs te gaan voordat straks voor ons een periode aanbreekt waarin we aantal weken alleen nog maar klussen en verhuizen. Daarnaast is de ijsbaan in de stad weer open, zullen we hopelijk een keertje gaan zwemmen, samen bakken, misschien een keer een knutseltje maken van klei en dat afbakken in de oven, kortom genieten van winterse gezelligheid. En uitrusten! Hopelijk ook echt uitrusten. Zoonlief was vandaag achterop de fiets in slaap gevallen... drukke dagen zijn dit! Nog één dagje en dan lekker vakantie. Ik besef des te meer dat dit niet voor iedereen geldt: alle mensen in de zorg, dominees e.d. Respect voor jullie hoor!




 



Vandaag weer twee stoeltjes verkocht. Ik denk dat ik de schommelstoel van zoon zijn kamer maar naar beneden haal voor even. Net als Ma Ingalls van Kleine Huis op de Prairie lol.


pictures by garth williams - Google Search


 By garth williams

 Het huis krijgt de meest vreemde indelingen nu. Er staat ook al een bureau beneden inmiddels en boven beginnen de dozen zich op te stapelen. Ondanks dat, wil ik het toch graag gezellig maken rondom de Kerstdagen met versieringen om de sier, maar ook heel veel betekenisvolle 'versieringen':  een kerststalletje dat ook doormiddel van de adventskalender steeds verder uitgebreid wordt. Inmiddels hebben we een mooie zilveren ster geknutseld boven de stal. En een net-alsof-kindje-Jezus en een ezel, een verhaallijn van plaatjes aan de deur. Dat laatste knutseltje lokt echt het navertellen van de kerstgeschiedenissen uit bij onze zoon van vier. Hij zit dan op de trap tegenover de deur en vertelt aan de hand van de plaatjes van boven naar beneden wat er allemaal gebeurt. Daarnaast veel knutseltjes door het hele huis. En sterren. Ster van David. Ster van Bethlehem. De adventskalender met zakjes werkt voor ons heel goed. We hebben al heel wat fijne momenten beleefd. Telkens kort, maar erg mooi. Mijn man gaf al aan 'dat het eigenlijk zonde is om er straks mee te stoppen na  Kerst.' Tjah.... Nou komt het natuurlijk niet altijd helemaal uit, dus soms speel ik een beetje vals en verwissel in een briefje of slaan we er eentje over. Moet ook kunnen.






Gek genoeg, lukt het, nu we een kind opvoeden veel meer om bij de boodschap van Kerst stil te staan. Door de activiteiten en Bijbelverhalen voor hem begrijpbaar te maken, leg je zelf ook telkens weer de kern van het feest uit en zo leg je telkens weer je blik op Jezus. Begrippen als verkeerde dingen, zoon van God, vergeven, etc. landen nu meer en zoon vindt herhaling alleen maar prachtig cq hij is de geschiedenissen nog niet 'zat', hij heeft ze nog niet zo vaak gehoord als wij en zit nog vol vragen. Het is één van de mooiste dingen om te doen: de liefde van God doorgeven aan je kind. Ik kan me weinig dingen voorstellen die meer voldoening geven. Dat zou je iedereen wel gunnen! Maar ik begrijp dat, dit niet voor iedereen het geval is of zal zijn. De boodschap van God is echter voor iedereen in elke situatie betekenisvol.

Voor het geval ik niet meer blog voor Kerst, iedereen een hele mooie, betekenisvolle Kerst gewenst! Hartelijke groeten,

Annemieke

zaterdag 13 december 2014

Yes! Homemade Bouillon


Yes!

Voor het eerst, voor het allereerst heb ik afgelopen week een bouillon gemaakt zonder bouillonblokjes of ander zakje of pakje. Zelfs geen kruimeltje.



Vooraf

Pasgeleden nog had ik een heerlijke bouillon getrokken van rundvlees en champignons. Ik was zelf verbaasd hoe goed het smaakte zonder dat schijnbaar onvermijdelijke blokje. Maarrr…toen maakte ik de fout om er water aan toe te voegen omdat het toch wat weinig was. Op slag was het weer helemaal waterig en smakeloos. En tijd om weer opnieuw in te koken had ik niet. Dus toch maar een half blokje erbij. Resultaat: wég rundvleessmaak en vooral wég champignonsmaak. Ik eindigde met een een soepje dat precies zo smaakte als alle andere bouillonsoepjes die ik de afgelopen jaren had geproefd.
Dus…afgelopen week wist ik dat ik in ieder geval geen water bij de bouillon moet gooien als het lekker is ingekookt. En vooral geen blokjes. 


 


Krachtig

Nu wilde het geval dat ik ziek was afgelopen week. Vooral mijn buik had het zwaar. Gelukkig niet een echte buikgriep, maar het was wel een soort griep die ook mijn buik te pakken had. Wat wilde ik eten? Beschuitjes met suiker, een bloempapje en bouillon. Maar dan wel echte krachtige bouillon van vlees. 

Makkelijk

Eigenlijk had ik niet veel zin om het klaar te maken en al helemaal niet om recepten op te zoeken. Dus keek ik in de koelkast en vriezer wat ik in huis had: diepvriessoepgroenten en veel rundvlees voor een stoofpot. Ik nam een stukje van dat rundvlees voor de bouillon, gooide er uit de losse pols wat soepgroenten, water en champignons bij, een behoorlijke dosis zout, liet het koken en zette het daarna een hele tijd op laag vuur.




De tijd geven

Na misschien twee uur/ anderhalf uur kwam de smaak goed door. Ik denk dat als je iets met botten erin doet, het nog sterker wordt. Helaas had ik dat net niet in huis. Uiteindelijk heb ik er nog gezeefde tomaat bij gedaan en wat uipoeder, peper en tijm. Manlief maakte nog wat gehaktballetjes die ook een tijdje meepruttelden en vast ook smaak afgeven. Daarna ging het geheel door een zeef en schepte ik er een paar champignonplakjes en balletjes uit om toch weer toe te voegen. Het resultaat was een simpele, heerlijke tomatenbouillon die vol van smaak was. Absoluut geen watersoepje. De dag erop was íe nog beter. 


Nadeel

Enig nadeel was dat de soep wel vet was. En je er behoorlijk wat groenten en vlees in moet stoppen om een klein beetje bouillon te krijgen. Maar ja misschien hoort dat gewoon zo bij soep. Wij zijn natuurlijk in deze maatschappij opgevoed met blokjes en zakjes bouillon met een stofje dat een vleessmaak namaakt. Er zit dus amper of geen echt vlees in die soep. Dus heel versterkend zal het bij ziekte ook niet zijn. In ieder geval niet zoals een echte vleessoep.
 






Vragen

Aangezien ik nog maar aan het begin van mijn zelf-bouillon-maak-ervaringen sta, heb ik nog best wat vragen.
Onder andere: zijn er onder mijn lezers, mensen die ervaring hebben met zelf bouillon koken zonder blokjes of zakjes? En die toch een volle, smakelijke bouillon kunnen neerzetten? Zijn er tips en trucs? Wat is het ideale vlees ervoor (mergpijp misschien?). En wie weet, kent iemand wel een vega variant! Ik denk dat de smaak van champignons sterk genoeg is voor een bouillon, jullie niet? Heb je een recept of aanwijzingen? Ik zou er erg blij mee zijn als je het in een reactie wilt zetten om er van te leren!

Goed weekeinde!