vrijdag 12 september 2014

Recensie boek ‘De Verstotene’ + winactie 2 exemplaren!


 Nieuw uitgekomen, vers van de pers, net 1 maand hier in Nederland…we hebben het over het boek “De Verstotene’ van Jolina Petersheim. De informatie van uitgeverij Kok luidt als volgt:

“‘De verstotene’ is een aangrijpende roman over hypocrisie en vergeving in een gesloten religieuze gemeenschap.

Rachel Stoltzfus is tevreden met haar leven in een mennonietengemeenschap, totdat ze zwanger raakt en het mikpunt wordt van roddel en spot. Ze weigert schuld te belijden en verzwijgt de naam van de vader. Het gevolg is dat ze met de nek wordt aangekeken door de mensen van wie ze juist zoveel houdt. Als haar tweelingzus Leah maar niet herstelt van een bevalling, dwingt Rachels zwager, die haar daarvan de schuld geeft, Rachel om de gemeenschap te verlaten.

Jolina Petersheim heeft net als haar man een mennonitische achtergrond, maar maakt geen deel meer uit van de gemeenschap. Haar debuut ‘De verstotene’ is een moderne versie van de klassieker ‘The Scarlett Letter’ van Nathaniel Hawthorne.”

Zoals beloofd hierbij mijn recensie!

Verrassend plot

' Wie heeft het gedaan?' en 'Wie is er (mede) schuldig?' , dat zijn de vragen die in het begin van het boek om een antwoord lijken te schreeuwen, maar al snel worden de antwoorden daarop tussen de regels duidelijk.  Als de daadwerkelijke ontknoping daar dan eindelijk is dan is het voor jou als lezer geen groot nieuws meer en heb je inmiddels waarschijnlijk al wel door dat de eigenlijke ontknoping van een andere aard is. Een van de beste punten in dit boek vind ik dan ook de opbouw van het verhaal, het plot in combinatie met een hele mooie schrijfstijl. 

Het boek is gebaseerd of geïnspireerd op/ door de Amerikaanse klassieker The Scarlet Letter (http://nl.wikipedia.org/wiki/The_Scarlet_Letter). Ik heb een samenvatting van dit boek gelezen op de link die hier vermeld staat. Ik laat het aan andere lezers over om te oordelen of je hetzelfde wilt doen voor je het boek de Verstotene leest. Het plot van beide boeken wordt hierdoor al een beetje weg gegeven maar zoals ik eerder al zei, zit de kracht van het boek niet in de schuldvraag maar in de manier waarop mensen met een situatie van zonde, vergeving, schuld, hypocrisie omgaan. Daarnaast volgen er op het einde nog onverwachte wendingen, dus toch een verrassend plot! 


‘Beste lezer’ 

De verschillende vertelperspectieven geven het boek echt een bijzonder karakter. Aan het woord zijn Rachel en Amos. Vooral Amos fungeert echt als verteller, een enkele keer wordt je als lezer zelfs direct aangesproken met het woord ‘lezer’. Best bijzonder voor een modern boek. Moeite heb ik met de plaatsing van de figuur Amos die vanuit het hiernamaals terugblikt op het leven hier op aarde.
Ik kreeg er een ongemakkelijk gevoel bij, het sluit niet echt aan bij mijn ideeën over wat er na het sterven met ons gebeurt. Zo bidt hij nog steeds tot God en is dus nog niet echt in Zijn nabijheid, maar dringen zijn gebeden wel op directe manier door tot God, heel anders dan dat hij op aarde ervoer.

Ik moest mijzelf de gelijkenis van Jezus over Lazarus en de rijke man in gedachten brengen. Bij die gelijkenis gaat het er misschien ook niet om dat de werkelijkheid helemaal kloppend is (een daadwerkelijke letterlijke kloof/ communicatie met Abraham etc. maar wie weet?) , het gaat om de les, het punt dat Jezus wil maken. Zo probeerde ik de beschrijvingen van Amos aanvankelijk ook te zien. Toch bleef ik maar denken aan de beschrijvingen die Randy Alcorn geeft in zijn boek Thuiskomst. Mijn idee van de hemel en tot in hoeverre de gestorven mensen het gebeuren op aarde nog kunnen volgen, werd tijdens het lezen van dat boek ook al aardig op z’n kop gezet. Daarbij zag ik bij Alcorn wel een veel grotere persoonlijke rol voor God weggelegd. Dat miste ik bij dit boek een beetje. 

Visioen

Als de gestorven Amos op het eind ook nog eens terugkeert naar de aarde, al dan niet in een visioen, haak ik wat dit betreft af. Ik geloof niet dat God ons door gestorven mensen wil toespreken. Ik moest denken aan Saul die met de gestorven Samuel wil spreken. Hoewel Amos hier niet door mensen wordt opgeroepen maar door God gestuurd wordt. 

Daarnaast roept dit onderdeel van het verhaal veel vragen bij mij op. Als mensen vanuit het hiernamaals (hemel/ nieuwe aarde, de exacte setting blijft onduidelijk) alle ellende kunnen volgen hier op aarde, hoe gaat het dan als je als vader je kind zich in de afgrond ziet storten en het loopt niet goed af? Hoe kwellend moet die plek dan zijn, vanwaar je alles kan zien maar niets kan doen. God stuurt nu eenmaal niet alle gestorvenen op cruciale momenten terug naar aarde om mensen het goede pad weer te wijzen (Toch? Zie ook de gelijkenis van Jezus over Lazarus : “Als ze niet naar Mozes en de profeten luisteren, zullen ze zich ook niet laten overtuigen als er iemand uit de dood opstaat.”) Ik vind het lastig om zulke zaken met een korreltje zout te nemen of de vergelijking niet te ver door te trekken. Kortom, persoonlijk heb ik moeite met deze setting en ik denk dat ik te serieus ben ingesteld om dit losjes op te nemen.

Schrijftalent

Desondanks denk ik toch dat ik het boek kan aanraden.  Op zich is het ook niet erg om wakker geschud te worden en extra na te denken over het leven na de dood! Het boek liet mij daarnaast tot diep in de nacht doorlezen en de volgende ochtend betreurde ik niet alleen dat ik te láng was doorgegaan maar ook dat ik te kórt was doorgegaan en het boek nog niet uit had! En dat ik nog een heel dagdeel moest wachten voordat ik het weer op kon pakken, lol. 

Petersheim heeft absoluut een schrijftalent! Zie maar eens een boek te schrijven waarvan het plot al grotendeels bekend is maar dat toch van begin tot eind weet te boeien! Ik vind het taalgebruik mooi, de schrijfstijl is zo ontzettend goed. Hoe Petersheim de ziekenhuissfeer beschrijft is ook knap. In weinig woorden, een feitelijke opsomming van handelingen van de verpleegkundige, brengt ze voor mij in een klap het hele ziekenhuissfeertje tot leven, inclusief het gebrek aan privacy, het steriele, het intieme, het ongemak.

Al met al een buitengewoon boek. Niet passend in het doorsnee rijtje Amish/ Mennonitische romans. Voor mij soms zelfs een beetje te buitengewoon J Maar de rest van de inhoud en ook de opbouw en stijl van het boek zijn zo goed dat ik het boek toch aan kan raden. En waar ik nu ook heel benieuwd naar ben geworden is ‘The Scarlet Letter’…Ik heb dus al weer een nieuw boek op mijn lijstje. Ik hoop dat, dat boek net zo bevrijdend eindigt als ‘De Verstotene’! 

De Verstotene, Jolina Petersheim, ISBN: 9789029723350, uitgeverij Voorhoeve, voor meer informatie: http://www.kok.nl/boek/de-verstotene/
 
 Winactie

Geintrigeerd? Zelf je mening vormen of gewoon zin in een super spannend verhaal over thema's als vergeving en bevrijding? Of toch gewoon zin in het mennonitische sfeertje? Ik mag 2 boeken weggeven! Laat hieronder een reactie achter als je mee wilt doen aan de verloting. Het zou leuk zijn als je ook een reden opgeeft waarom je het boek wilt gaan lezen (niet verplicht, wel leuk).  Je hebt drie weken de tijd om te reageren, ik wil op 3 oktober de winnaars bekend maken!

donderdag 4 september 2014

Seizoenen (van het leven en van vers fruit)

Lekker: aardbeien
&
Lekker zuur: rabarber
&
Heel erg lekker: de combi aardbeien en rabarber!


Deze week is zoon voor het eerst naar school gegaan, gelukkig alleen nog maar de ochtenden. En hoewel ik me daar veel sentimenteler over voel dan ik ooit had kunnen denken, brengt het naar school gaan ook veel zegeningen. Ik moest me er even toe zetten om ze bewust te tellen en ik kwam zo op 15 en de lijst groeit :-) 

Vandaag is daarbij gekomen dat je vanuit school gemakkelijk bij allerlei adresjes aanschiet, zoals de donderdagse markt. Waar ze dus heerlijke aardbeien hebben. En dat je daarna dan een gezellige lunch kan hebben, zonder haast, want zoon hoeft immers nog niet naar school in de middag! 


 De andere zegeningen staan hieronder. Ik deel ze omdat ik weet dat veel ouders die de eerste schooldag van hun kind meemaken zich daar emotioneler over voelen dan ze vooraf dachten. Ik ook. Ik heb mezelf toegestaan om dag 1 te klagen en me zielig te voelen. Maar op dag 2 vond ik dat het afgelopen moest zijn! Er is zoveel om ook rondom het school gaan dankbaar voor te zijn! Ik besloot al die dankpunten als zegeningen te tellen en de lijst groeide al snel van een handvol naar 10, naar 15 en het blijft groeien :-)


Hoewel mijn zegenigen, die van mij zijn en het niet goed is om andermans zegenigen te tellen (schijnt de wortel van jaloezie te zijn ;-) ) dacht ik dat er misschien toch ook wel weer aanknopingspunten in kunnen zitten. Misschien dat jouw kind wel huilde, maar dat je het punt van een lieve juf, mooi weer etc. wel herkent. Elke zegening is er eentje om op te merken.


1.       Dat andere ouders ook eerlijk waren over onzekerheden op die eerste dag op het plein
2.       Dat zoon er zoveel zin in had
3.       Dat hij niet huilde bij het weggaan (niet echt tenminste J)
4.       Dat zijn juf voorstelde dat hij alleen de ochtenden mag komen tot de Kerstvakantie
5.       Dat hij al kinderen kende
6.       Dat ik al ouders kende
7.       Dat het mooi (fiets)weer is
8.       Dat hij een lieve juf heeft (update: juffen)
9.       Dat hij vertelt over school
10.   Dat hij tenminste nog anderhalf jaar thuis bij mij kon zijn voor hij naar school moest
11.   Dat hij naar een christelijke school kan gaan (denk aan Amerika/ Irak/ China etc.)
12.   Dat hij uberhaubt naar school kan gaan (denk aan kinderen in vluchtelingenkampen e.d.), met een nieuw schoolplein, een goed gebouw, goed opgeleide leerkrachten etc.
13.   Dat ik de vrijheid heb om hem te brengen en op te halen zonder de stress omdat te combineren met andere activiteiten als betaald werk
14.   Dat ik zo ongeveer de mooiste fietsroute heb die je bedenken kunt in de stad, dwars door het historische centrum
15.   Dat mijn man mee kon op de eerste dag om ook de 1e schooldag mee te maken
16.   Voor meeleven via facebook en daarbuiten rondom de foto’s die ik van de eerste dag genomen heb
17.   Voor de leuke foto’s van zijn eerste schooldag, iets om hopelijk voor altijd te bewaren en om later over te glimlachen

 
En nu...op naar de aardbeien. We hadden een heerlijke lunch met aardbeien op geroosterd brood en daarna maakte ik jam vanmiddag.  Ik moet nog even kijken of het allemaal de goede dikte heeft (ik heb geprobeerd het met minder suiker te maken) dus ik heb helaas nog geen recept. Ik ben zo benieuwd hoe het uitpakt! 



Net in de pan, mooie kleuren


Drupproef


Potjes waren op, dus het emmertje is voor direct gebruik :-)

Heerlijk al het verse seizoensfruit nu. De nieuwe Elstar appels zijn ook zo heerlijk nu. Op de markt lagen ze in een enorm houten krat met blaadjes en al. Ik geloof dat het dit weekend ook appelplukdagen zijn, maar ik vermoed dat wij na een hectisch weekje het lekker rustig aan doen. Even alles laten bezinken en het feit accepteren dat ons leven zich in een nieuwe fase bevindt. 

 
O ja, dit is het nieuwe boek dat ik mag beoordelen. Meer hierover snel. En dit keer niet één, maar twee boeken om weg te geven! Blijf het volgen, zou ik zo zeggen.

Het is een beetje vroeg, maar fijn weekeinde alvast!

woensdag 27 augustus 2014

Power snack

 
Deze choco-dadel-kokos-havermout balletjes - kortweg choco-dadel balletjes genoemd :-) -  zijn een echte power snack.
Voor wie Weightwatchers punten telt: 2 punten per stuk. Alle ingedrienten in een kom doen en blenderen. Water toevoegen tot je de juiste consistentie hebt. Havermout kan ook worden weggelaten, maar ja, het geeft je wel langer een verzadigd gevoel.
Je handen worden er modderbruin van, maar het rollen is voor de rest wel heel gemakkelijk. Als je alles klaar hebt liggen is deze power snack in 5 minuutjes gemaakt. Enjoy!

  • 60 gram amandelen
  • 120 gram dadels
  • 40 gram cacao (als je een minder zware chocosmaak wil, denk ik dat je dit ook wel kan halveren)
  • 2 el zuivelspread light
  • 40 gram havermout
  • 1 el room 8 % vetgehalte
  • 1 theelepel honing
  • water om goed te kunnen blenderen en om de juiste dikte te krijgen

Blenderen, balletjes draaien en afgedekt in de koelkast bewaren.
Maakt 15-16 balletjes

Bakken zonder bakken dus. Lekker makkelijk toch. En natuurlijk gezoet. Win-win. Nu nog beperken tot 1 of 2...Succes :-)

PS. Room en zuivelspread zijn ter vervanging van een vetsoort. Je kan er ook voor kiezen om olie/ boter/ kokosboter etc. toe te voegen. Gewoon iets vettigs/ romigs doen van ongeveer 2-3 eetlepels.

maandag 25 augustus 2014

Een manier van voelen, van aanraken van liefhebben

De laatste dagen van de zomervakantie zijn aangebroken. Zomaar wat blije fotootjes.

"Fotografie is een manier van voelen, van aanraken van liefhebben. 
Wat je hebt gevangen in beeld is voor altijd vastgelegd...
het onthoudt kleine dingen
lang nadat je al die dingen vergeten bent"
- Aaron Siskind


Bron: http://www.mymodernmet.com/profiles/blogs/lisa-congdon-photography-journal




Boekjes op de bank, grote en kleine schoenen naast elkaar, klompjes voor de deur.... van die kleine dingen die je soms opeens zo raken omdat ze staan voor een groter plaatje. Die lang verwachte wensen die anderhalf jaar geleden uitkwamen. De gebeden die verhoord werden, de vreugde die we met de komst van onze zoon mochten meemaken. Het dagelijks leven is nu vaak zo heerlijk gewoon, maar soms raakt het je opeens hoe bijzonder het gewone is.


Kaartje uit Amerika. 
 

Ah... zo'n mooie DVD. Tranentrekkend en inspirerend. 
Laat je de dagen erop niet gemakkelijk los.

 

Overvloed. Groenten en fruit van de markt. Alles op deze side table voor ongeveer 12 euro. (Mango's, limoenen, puntpaprika's, mais, appels, bosui, bloemkool, spitskool, tauge, tomaten, koriander, wortels. (De vele plastic zakjes maken het alleen niet zo milieu vriendelijk...kijken of ik daar de volgende keer nog een ander idee voor heb).


In 5 minuten in elkaar gedraaide speurtocht op maat voor bos met zandverstuiving.


Enorm die wortels!




Bijzondere plek om weer terug te zijn. Een maand voor we naar Zuid-Afrika mochten, zaten we hier - nog in onwetendheid- met een pas opgestart dagboek van dankbaaarheid en een natuur-dagboek. Dat natuur-dagboek kwam nooit goed vande grond, maar dat was helemaal niet erg! Ik heb destijds de wortels van deze boom getekend. 

Job 14: 7  Voor een boom is er altijd hoop: als hij wordt omgehakt, loopt hij weer uit, er blijven nieuwe loten komen. 

Spreuken 13: 12  Uitgestelde verwachting krenkt het hart, maar een vervuld verlangen is een boom des levens.

Het is goed om deze zegeningen te tellen. Soms zijn er oude littekens die onverwachts nog even trekken. Maar om in Gods Woord weer alle zegeningen  terug te zien die we hebben ontvangen en Gods zorg en Zijn beloften...dat geeft toch opnieuw een gevoel van blijdschap diep van binnen.






Wortels bloot leggen en bekijken.  Zandtaartjes bakken.
 

Volgens mij van Mormoonse oorsprong, die citaat, maar ook al is dat niet mijn geloofsrichting er schuilt wel wijsheid in dit citaat :-)


Love it - wanneer een Pinterest recept heerlijk uitpakt en je direct extra marinade voor in de diepvries hebt voor nog 2 maaltijden! (Deze week weer, yes!) En kokosrijst...mmmm....voor het eerst van mijn leven geproefd. Een succes in ons huis! Zo gemakkelijk om even in een schaaltje te duwen en op z'n kop op een bordje te tikken. 

De recepten vond ik hier:

N.B. Recepten zijn in het Engels, denk eraan om indien van toepassing fahrenheid naar celcius om te zetten, kan simpel door in Google fahrenheid en celcius in te typen en dan beland je vanzelf bij omrekenmachientjes. Zelfde geldt voor cups/ ounces etc. (type bijv. 'cup ml' en zie de omrekenmachientjes verschijnen. Vul het getal in en klaar ben je.





Hieronder een harige slaperige vriend uit een park hier in de buurt... grappig beest :-)


En onze eigen zwart en wit harige vriendin, gewoon bedelend om een foto van haarzelf


Samen 'koken', makkelijk en gezellig op zondagmiddag
Knakworstjes op zondag worden inmiddels zo'n beetje traditie voor zoon (eens per week mag het)
Maar nu met een twist... En een gezonde salade erbij.
(Meloen, basilicum, mozzarella, tomaat, balsamico-azijn)
Met sterstatus!
 



Met sterren maak je toch alles bijzonder!


En met knakworsten ook - volgens zoon dan :-) 
Hij zit nu op schoot en kan het bijna niet verdragen om deze lekkere foto's te zien lol. 
'Ik wil dit nog een keertje maken mamma!'
Maar we bewaren dit soort eten mooi voor de zondag, 
ter ere van het feestelijke van deze dag die we dan ook echt VIEREN.


Laatste foto. En nog een plaatje met een herinnering voor mezelf voor bepaalde momenten en wie weet voor wie nog meer!


1 Petrus 1: 6

vrijdag 22 augustus 2014

En de winnaar is....






Ilse!!

Van harte gefeliciteerd Ilse. Het lijkt me het meest handig als je mij via Facebook een Persoonlijk Berichtje stuurt met je adresgegevens, dan stuur ik het boek z.s.m. naar je toe. (Ik volg de site van Family Night via Facebook, een aanrader overigens!)

Het was een beetje later dan gepland, maar de trekking is vandaag gedaan. Zoonlief (die niet kan lezen) heeft het lootje gepakt. Man en zoon hebben de namen op briefjes geschreven en geknipt.

Jammer voor wie het misliep, maar het goede nieuws is dat het volgende boek alweer binnen is, dus binnekort meer hierover.



Goed weekeinde!

maandag 11 augustus 2014

Courgette-week





 "Woman harvesting vegetables at the farm", by Max Baer, ca. 1900

 Van een lieve vriendin kreeg ik een aantal hele grote courgettes. En met hele grote, bedoel ik eigenlijk: enorm! Uit haar eigen moestuin. Mijn handen jeukten om er van alles mee te gaan maken. Vandaag was het dan eindelijk tijd voor de courgettes om zich nuttig te maken in allerlei lekkers. Zoet en hartig. 

 
Ook gebruikte ik de ochtend om alvast voor een deel vooruit te koken voor de rest van de week. Ik wil mijn moment van weekboodschappen eigenlijk verplaatsen van de maandag naar ergens achterin de week. Als je dat wilt doen zit je altijd met een week waarin je bijna dubbele kosten hebt voor weekboodschappen en aangezien wij per week budgeteren, is dat niet handig. Toch wil ik het deze week doen en dankzij de grote overvloed aan gourgette en andere voorraad kan dat nu gemakkelijk. 
Bovendien schijnen door de boycot van Rusland groenten en fruit op de markt deze week een stuk goedkoper te worden (niet in de supermarkten want die werken met lange termijn contracten!) , dus wil ik donderdag graag eens rondkijken op de markt of dat inderdaad zo is. Kan ik meteen vis kopen, op de markt is daarin veel meer keus dan in de winkel. En aangezien ik mijn boodschappenmoment nu naar achter in de week verplaats, sluit dat beter aan op de markten van donderdag en zaterdag.

Dit is het weekmenu tot donderdag. Ik moet er nog wel wat bij kopen zoals witte bonen, tomaten in blik en aubergine voor de aubergineballen in tomatensaus. Voor de rest heb ik alles op voorraad voor het avondeten.



Voor nu is dit het resultaat van een ochtendje in de keuken. 


 Met onder andere:
 

Grote chocolade cake met courgette en pecannoten 


1 gewone en 1 kleine crumble met courgette. Friszuur net als appel-perzik-citroen... Maar dan met groente dus. Lekker!!


Extra crumble- of taartvulling , ik weet, het ziet er raar uit met dat groene kleurtje, maar eenmaal gebakken in een crumble ziet het er meer geel uit en de smaak is prima!


De pitjes die ik niet kon gebruiken in de crumblevulling en een deel van de schil, gingen samen met 'gewone' stukjes courgette in een pan met een gefruit uitje en knoflook. Peper en zout erbij, zacht laten worden in de pan en staafmixen maar. Ook lekker met basilicum en voor wie er van houdt een beetje kaas.


Courgette blancheren voor later gebruik bij de aubergineballen met tomatensaus. Ik hoop dat het werkt om het geblancheerd in te vriezen, ik was te lui om de artikelen over invriezen van courgette goed door te nemen :-)


Update verloting

En o ja, de verloting voor het Amish boek staat nog open hoor. Pas op 20 augustus ga ik een lootje trekken, dus wie nog mee wil doen, het kan nog. Zie: http://eigenwijslandelijkgeinspireerd.blogspot.nl/2014/07/nieuwe-amish-roman-bespreking-en.html
Alleen dáár reageren om deel te nemen s.v.p.