vrijdag 31 oktober 2014

Pompoenen, chocomelk, hervormingsdag en andere herfstige berichten


De afgelopen tijd, hebben we....
* herfstvakantie gevierd
* een uitgebreide moeder-zoon-vakantie-lunch genoten met een hapje van alles
* de eerste zelfgemaakte warme chocomelk gedronken
 * met spekkies, want met de herfst heeft ook de keelpijn intrede gedaan :-( 
* en met slagroom, gewoon omdat het zo lekker is


Ook ....
* heb ik weer een ergonomisch verantwoorde haaknaald, persoonlijk in Rotterdam opgehaald door mijn lief
* hebben zoon en ik herfstbomen gestempeld met wattenstaafjes. Extra leuk omdat ik het vorig jaar ook samen had gedaan en je nu echt een enorm verschil in proces en resultaat ziet.
* kochten we een klein plantje voor in het zelf geschilderde potje van zoon. Donderdag is nu 'Plantjes Dag'. Een hele verantwoorderlijkheid hoor!
* haal ik zo af en toe weer de mooie kopjes uit de kast. Gewoon voor mezelf. Waarom ook altijd een praktische mok, zo af en toe is iets onpraktisch en moois wel net zo gepast :-)
 

En ten slotte...

 zijn we weer begonnen met Family Nights. In de ruime zin van het woord. De ene keer alleen maar lekker eten en een filmpje of spelletje en de andere keer iets leerzaams. Vorige week maakten we pizzabrood op stokbrood. Met diepvriesgroenten, saus van gezeefde tomaat, kruiden en bbq- saus, uien, vleeswarenstukjes als kip en ham en tomaat en mozzarella. Echt sámen gemaakt. En ook de bowl maakten we samen, zoon knipte stukjes banaan met een schaar, kiepte blikken om en roerde in de kom. Feestbordjes die nog over waren van de verjaardag van zoon maakten het af. O ja, en pyjama's om zeven uur 's avonds. Om het extra bijzonder te maken :-) 

Pompoen enzo

Vanavond willen we een pompoen uithollen en snijden. Ik heb alleen wel een behoorlijk harde soort en ook niet een bar grote. Maar toch... Via de facebook groep over Family Nights, gaf iemand mij de tip en op Pinterest vond ik meer informatie hierover, inclusief een gebed/ gedichtje bij de pompoen. Het idee erbij is dat de pompoen is uitgezocht op het pompoenveld, net zoals God ons uitgekozen heeft. We wassen de pompoen schoon, net zoals God ons schoon wast. Dan moet de 'viezigheid, de zonde' of de 'zaadjes van de zonde' eruit, dat spreekt voor zich. Vervolgens snijden we een mond (om God te prijzen/ anderen te zegenen), een neus (hoewel we zo vaak onze neus ophalen voor Gods goede gaven), oren (om naar God te luisteren) en ogen . Dan komt er een kaarsje in de pompoen. Het licht schijnt naar buiten. Jezus licht dat van binnen naar buiten straalt. Mooie vergelijkingen nietwaar? Misschien dat we ook nog een kleuterfilmpje over Luther bekijken, 't is immers ook nog rond Hervormingsdag, hoewel dat nog wel lastig is om aan kleuters uit te leggen. ( http://www.beeldbijbel.nl/strips/luther/p01.php) De volgende Family Night is ook al bedacht: het vullen van de schoenendoos, een project dat via school geregeld wordt. Thuis mogen we een doos versieren en vullen met speelgoed en dergelijke, voor een kind in een ander land dat het financieel minder goed heeft. Net iets om met Family Night te doen als gezin. Dan de volgende keer weer een filmpje en dan zitten we alweer voor Sinterklaas! 



Bron: http://krzeilstra.blogspot.nl/2012/10/harvest-time.html


Bron: http://www.christianitycove.com/pumpkin-prayer/2133/

Goede link over Halloween en pompoen snijden en christen zijn: http://www.reallifeblog.net/how-is-carving-a-pumpkin-like-being-a-christian/
Een mooi boekje met het gedicht (voor kleuters gaat het toch om de plaatjes en je kan de tekst ter plekke vertalen of erbij bedenken): http://www.christianpreschoolprintables.com/Pages/BibleMinibooks/BibleMinibookPumpkinPrayer.html

Het zijn spannende dagen hier rondom de (ver)koop van huis en alles wat daaromheen gebeurt. We proberen te vertrouwen op God en onze dagen goed te vullen en zo af en toe even aan iets anders te denken. Ik hoop zo dat ik hier binnenkort goed nieuws te vertellen heb. Ondertussen denk ik veel aan de tekst op onderstaande foto: 'Terwijl je aan het wachten bent tot God een deur opent, prijs Hem dan in de (tussen)gang.' Zo'n mooie uitspraak! En ook een uitdaging :-)


 Bron: https://www.facebook.com/media/set/?set=a.405035706268615.1073741836.295377143901139&type=3

O ja, ondertussen beginnen de eerste gedachten en beelden rondom Sinterklaas en Kerst al op te duiken. En van winterse gezelligheid. Zou er sneeuw komen deze winter? En schaatspret? Nog vele bakjes chocomelk? Wie weet...Eerst nog een zaterdag met 18 graden voor de boeg, naar het schijnt. Mooi weer om er op uit te gaan.

Fijn weekeinde allemaal!

vrijdag 24 oktober 2014

Vosjes

Vosjes in alle soorten en maten: gehaakt, als kussen, sjaal of broche. Gek genoeg heb ik nog geen vosje gemaakt of gekocht, maar ik vind ze zó leuk. Ze duiken al een behoorlijke tijd op, op Pinterest en in winkels. Net als de chevron print (zigzag streep) en de zwarte snorren. Ik vind ze echt te schattig. Wie weet komt er binnenkort toch een vosje in huis hier. Of twee. Hier wat ideetjes. Van Zuid-Afrika tot Rusland (denk ik tenminste, kan ook Griekenland zijn lol), van Amerika tot Nederland: overal hippe, vertederende, grappige of beeldschone vosjes! (Google Translator is gewillig, mocht je iets vertaald willen zien)


 Hoe super schattig is dit? Helaas geen werkende link gevonden. (Van alle plaatjes zonder link, is het mij niet gelukt de bron te achterhalen. Wie hierop een aanvulling heeft: ik geef graag de credits weer, dus reacties zijn welkom!)




Toch geweldig wat mensen zomaar willen delen? Hier een mooie tutorial!




 Tekening schattig slapend vosje: http://luckypony.co.za/



 

 







Wauw, stunning! Zoals de Britten zeggen. Beautiful!!






Mooi kussen. Zou dit te doen zijn om zelf te haken?



















Verzamelplaatje, okee, ik geef toe, die linksboven vind ik een beetje aan de enge kant: https://www.etsy.com/treasury/MjkzNjk0OTd8MjcyNTEzMzk5MA/what-does-the-fox-say?index=5 

 


donderdag 23 oktober 2014

Victory Gardens & het Koninkrijk van God





In onzekere tijden wanneer je weinig tot geen controle hebt over de gebeurtenissen om je heen, kan het fijn zijn om over één taak, één onderdeel wel controle te hebben. Dit zie je soms bij kinderen die geadopteerd zijn bijvoorbeeld ook: als hun hele leven op z’n kop staat, ze van hun tot dan toe bekende huis, land, taal verwijderd worden zonder daar zelf inspraak in te hebben, dan kunnen ze een soort –in de ogen van buitenstaanders soms pietluttige- controle willen hebben over kleine dingen waar ze wel macht over hebben. Bijvoorbeeld de macht om wel of niet te eten/ slapen/ een bepaalde kleur jas aan te trekken/ de linkerkant van de trap te gebruiken/ de kleine of grote vork te gebruiken. Het maakt niet uit: als je daardoor een beetje meer grip en houvast krijgt op de wereld om je heen, dan geeft je dat meer het gevoel ‘in  charge’ te zijn,  niet geheel overgeleverd te zijn aan wat anderen voor je bepalen, het heft in eigen hand te hebben. Veel vertrouwen en liefde kunnen er soms voor zorgen dat die neiging -die noodzaak eigenlijk - alles te willen controleren, verdwijnt. 


Er wordt wel gezegd dat gedurende de  twee wereldoorlogen, Victory Gardens voor veel mensen zo’n rol vervulden. Victory Gardens waren moestuinen die op de meest creatieve plekken en manieren werden opgezet. Op de meest gekke plekken wisten mensen ruimte te vinden om eigen groenten, kruiden en fruit te verbouwen. De meeste mensen gebruiken er hun voor- of achtertuin voor, die misschien vóór de oorlog slechts uit sierplanten of gras bestond.  Deze Victory Gardens zijn vooral bekend vanuit de Verenigde Staten, Groot Brittanie, Canada en Duitsland. In de VS kwam op een gegeven moment zelfs een derde van de geproduceerde groenten vanuit de Victory Gardens.  Voor het thuisfront maakten deze tuinen al gauw een deel uit van het dagelijks leven. Samen met bonnenboekjes en rantsoenen zorgden ze ervoor dat de schaarste niet erger werd. Een indirect effect was dat deze oorlogstuinen een morele boost gaven aan de tuinierders. Ze konden iets doen! In een wereld die onzeker was en vol dreiging en geweld , voelden zij zich iets meer ‘in control’, ze hadden iets meer invloed, door hun harde werk, hun bijdrage en arbeid die beloond werd met de oogst van ‘eigen’ groenten, fruit en kruiden. 



Het verhaal van de Victory Gardens (of War Gardens: Oorlogstuinen) sprak mij onmiddellijk aan, toen ik er voor het eerst over las. Ook in Nederland hadden mensen in de Tweede Wereldoorlog stukjes land waar ze meer mee gingen doen. De moestuin werd opeens véél belangrijker. Maar bij ons was het puur de noodzaak om eten te produceren die de mensen hiertoe aanzette. Omdat wij onder bezetting leefden, was er geen groot indirect effect op onze moraal. De mensen in Groot Brittanie en de VS hadden echt het idee (of werden daar door poster en pr toe opgepept) een thuisgevecht te leveren. Ook als huisvrouw etc. kon je, je bijdrage aan de oorlog leveren. Op je eigen stukje terrein was je op je eigen manier ook aan het vechten tegen de vijand. Als jij er voor zorgde dat de mensen in jouw land niet van de honger om zouden komen, zou je het langer volhouden tegenover de vijand. In GB werd er zelf een leger van vooral vrouwen opgebouwd: een land leger ‘the land army’. The Land Girls inspireerden later tot films en documentaires. 


 In een tijd waarin de wereld meer dan ooit weer in een staat van chaos lijkt te verkeren, is het niet moeilijk om je in te leven in de tuinders van toen. Wat zou het fijn zijn als je een middel hebt, hoe klein ook, waarmee je een bijdrage kan leveren aan wereldvrede, de strijd tegen het kwaad. Gelukkig zijn er ook wel middelen tot onze beschikking. Maar misschien met een ‘minder handen uit de mouwen’- mentaliteit. Ik begrijp dat de voorbeelden hierna niet die fysieke arbeid, die inspanning vragen die de Victory Gardens boden. Daar gaat de vergelijking dus mank. Maar hopelijk bieden ze toch opties waarmee je invloed kunt hebben en je verschilt kunt maken. Het gebed bijvoorbeeld. Of brieven schrijven aan ambassades voor mensen die onterecht vastzitten in gevangenissen van regimes. Kaartjes versturen aan onder andere christenen die in gebieden leven waar ze het zwaar hebben of die daar vandaan verdreven zijn (Via Open Doors en dergelijke organisaties). En jullie weten vast nog wel meer opties. Het is denk ik goed om zo af en toe de onmacht van je af te schudden en te denken: ‘wat kan ik doen?’ Hoe klein ook, als het is gedaan als ‘voor de Here’, dan zal God het zien en waarderen. 

Kolossensen 3: 23- 24 En alles wat u doet, doe dat van harte, als voor de Heere en niet voor mensen, in de wetenschap dat u van de Heere als vergelding de erfenis zult ontvangen, want u dient de Heere Christus.


  
Hoe bijzonder is het als je merkt dat gebeden verhoort worden? Als mensen vrij komen, waarvoor ook jij een brief hebt geschreven of berichten hebt gedeeld op facebook en andere sociale media. Als je weet dat kaartjes zijn bezorgd die je met of zonder kind/ vriendinnen hebt gemaakt voor kinderen van vervolgde christenen. Misschien ben ik een dromer. Ik weet ook dat sommige gebeden onverhoord lijken, dat de onzekerheid je soms boven het hoofd groeit, dat je vertrouwen soms weg kan zijn, dat die tien kaartjes die je stuurt op al die miljoenen mensen die zo’n bemoediging wel kunnen gebruiken zo’n druppel op de gloeiende plaat kan lijken…Maar toch, ik wil dromen. Ik wil me richten op die gebeden waarop het antwoord wel duidelijk wordt, op de mensen die wel vrij komen, op de mensen die de kaartjes wel ontvangen. En op de toekomst die zoveel beter zal worden, dan we hier op deze aarde ooit mee zullen maken. Maar toch geldt ook nu al ‘Uw Koninkrijk kome’, niet straks pas. Maar ook nu al. Een stukje van Gods Koninkrijk hier op aarde beginnen, met hulp van Zijn Geest. Dat is mijn wens. 

Wie er meer voorbeelden/ ideeen/ associaties heeft bij ‘handen uit de mouwen’ om in de wereld iets meer het Koninkrijk van God zichtbaar te laten worden (of in niet kerk-jargon: de wereld een betere plek te maken)….ik zou het heel leuk vinden als je dat met ons in de reacties wilt delen.



Vanuit het onderwerpje ‘Victory Gardens’ hierbij uitkomen was niet helemaal vooraf gepland. Maar ja, zo gaat het vaak als ik een berichtje typ. Later wil ik nog eens verder kijken naar de War Gardens. Hoe werden ze opgezet, welke vormen had je, wanneer en wat werd er geplant, hoeveel ruimte moest je hebben om 1 persoon te kunnen voeden etc.?
Tot over een tijdje!

zaterdag 4 oktober 2014

Tekst voor het weekend

Een beetje aan het knutselen geweest op de computer. En bemoedigd door God. Door deze tekst. <3  Een tekst voor dit weekend. En voor de week die daarop volgt en de dagen daarna...



Enjoy your weekend! Walk with God! Fil. 4:6

Lezen maar ! De winnaars van de give away zijn bekend!

Weekend! Tijd om lekker aan het lezen te gaan! Dat hoop ik in ieder geval voor de lezers onder ons. Dat er een momentje overblijft voor jezelf met een goed boek. Heerlijk toch? Of je laat je voorlezen, zoals deze mevrouw doet :-) Ga er heerlijk voor zitten en laat je eens ouderwets meenemen in het verhaal, gelezen door iemand die je lief is. Met de komst van film, radio en alle andere vormen van entertainment door apparaten, is het vertellen van verhalen of het voorlezen uit boeken iets geworden voor kinderen of het verleden. Maar als je boeken leest die van oudere datum zijn, dan lees je het nog wel eens. In het Engels klinkt het zo mooi: the read aloud...de woorden rollen van je tong af...



Maar goed, zonder verdere vertraging, zal ik nu de winnaars bekend maken die het boek 'De Verstotene' hebben gewonnen. De twee dames zijn: Alida (je kan nu ontdekken wat er na het 2e hoofdstuk gebeurd :-) ) en Zeeuwse Mamma! Van harte gefeliciteerd dames! Laat in een berichtje hieronder even je emailadres achter, dan neem ik het over en verwijder het bericht daarna. Ik stuur je dan een mail waarin ik om je adres vraag. 



Jullie kunnen de komende tijd in dit stukje van de wereld vertoeven (zie foto's).
Geniet van het boek! 


Voor de overige dames: bedankt voor jullie deelname. Wie weet ligt het boek (binnenkort) ook in de bibliotheek? En over bibliotheken gesproken, wellicht dat wij vanmiddag nog even een leuk uitje hebben aan de bieb. In het kader van de kinderboekenweek komt er een 'echte schrijver' van kinderboeken voorlezen uit eigen werk. Over een boer en een tractor. Vast leuk voor zoon.

Allemaal een heel goed weekeinde!

Annemieke

PS. De huizenperikkelen (i.v.m. verkoop huis etc.) en een paar weken inval-/vervangwerk op de school van mijn zoon, hebben wat invloed op de tijd die ik overhoud voor het bloggen. Hopelijk kan ik weer wat meer actief zijn als het allemaal wat tot rust gekomen is!

maandag 22 september 2014

Tussen zomer en herfst

Dit is weer een echt van alles en nog wat blogje. Eerste onderwerp: koken. Ik leerde hoe ik een chicken pot pie moet maken. Het leuke is dat dit op vele manieren kan. Er zit meestal een deegkorst / bladerdeeg/ Amerikaanse biscuits (waar je dat precies mee kan vergelijken in Nederland weet ik nog steeds niet, maar ze zien er op de foto's lekker uit).

Deze deegkorst was heel simpel van 150 gram bloem,  65 gram roomkaas/ zuivelspread en een hoeveelheid koud water, net genoeg om een elastisch deeg te krijgen . Dan 30 minuten rusten in de koelkast (in folie/ doek) Het proefde dan ook erg neutraal. Maar het zag er wel heel mooi uit met een bloemetje. Deze week wil ik 'm met bladerdeeg maken.

Binnenin gaat een mengsel van magere kip en groenten naar keuze uit deze opties: ui, erwtjes, bleekselderij, wortel, prei. Je laat de groenten eerst glazig worden in een beetje boter of olie en dan giet je er melk bij. Dan gaat de kip in stukjes erbij (dus niet voorgebakken). Je kruid het geheel naar smaak, te denken valt aan verse kruiden, gedroogde groene kruiden als oregano, uipoeder of gewoon peper en zout. Net wat je zelf lekker vindt. Dan afbinden met twee eetlepels bloem. Ik kan geen hoeveelheid melk aangeven omdat je zelf even moet kijken hoe dik je het mengsel wilt. Je kan eigenlijk geen fouten maken, want er zijn ook veel mensen die chicken pot pie soep eten :-) Maar eigenlijk hoort de saus dus iets dikker! Het wordt in ieder geval niet dikker als het vervolgens de oven ingaat. (190 graden celcius voor 25 minuten - hete lucht)

Een erg handig recept om bijna helemaal vooruit te maken! Ik had deze 'taart' op zaterdag gemaakt, dat wil zeggen: de inhoud en het deeg. Het deeg heb ik dus een hele dag en nacht in de koelkast laten liggen. Op de dag zelf hoefde ik alleen de oven aan te zetten het deeg uit te rollen en over de vorm te vouwen en met eigeel te bestrijken. Lekker makkelijk dus.

Binnenkort wil ik graag de Amerikaanse biscuits vanaf de basis maken. En er achter komen wat dat nu precies zijn en hoe ze smaken.... Ik ben benieuwd.


Daarnaast cinnamon rolls van zelfrijzend bakmeel gemaakt omdat ik even niets anders in huis had. Dus zonder gist. Nou...ik kan zeggen, ze kunnen er mee door, ze zijn handig en snel klaar en goed om mee te nemen naar etentjes buiten de deur. Maar het is toch een beetje als hotelcake uit de winkel vergeleken met een thuis gebakken cake. Ofwel, ik geef de voorkeur aan cinnamon rolls met gist en bloem die 2 x zo groot worden in de oven en dan helemaal plakkerig en zacht in je hand liggen :-) Ze zien er echter wel leuk uit en als je niet beter weet dan zijn ze ook best smakelijk, lol.


Zie je de autootjes op het aanrecht en het buitenlands geld? Die kleine dingen brengen echt een glimlach op mijn gezicht. Als zoon op school is of slaapt en ik in de stilte van het huis opeens door die kleine dingen aan hem denk, dan voel ik me opeens dankbaar. Wat een voorrecht om die dingen in huis te mogen tegenkomen! Het is geen troep of rommel, maar bewijs van Gods grote geschenk aan ons. (Okee, als er teveel rommel is, moet het gewoon opgeruimd hoor en ik loop ook wel eens te mopperen dat zoon moet opruimen. Maar toch, die kleine onverwachte dingen -klompjes voor de deur, een autootje in je jaszak, etc.-waar je tegenaan loopt tijdens je gewone bezigheden, die vullen mijn hart toch vooral met liefde).

Daarnaast weer heerlijk aan de haak. Voor wie, wat of hoe kan ik niet zeggen, maar het is een heel leuk projectje, heerlijk om mee beizg te zijn. Granny Squares met het sunburst-patroon. Uitleg daarvan haalde ik van http://www.garnstudio.com.
 

Met een stofje van de markt en een boek van de bieb (Allemaal Rokjes: erg leuk boek!) sloeg ik sinds lange tijd weer eens aan het patroontekenen. Zoon zat er lekker bij met het overtrekpapier en een kleurboek: gezellig! Het werd een simpel A-lijn rokje met een elastieken band (zie onder boek) van de markt, maar je kan ze zelf ook maken. Ik maakte ook nog een neutraal donker rokje en dit keer zonder rits. Werkt prima bij mijn figuur (schouders niet breder dan je heupen). Dat scheelde een heleboel frustraties, gezucht, uithalen en inzetten! Misschien dat ik me later nog eens stort op het oefenen van blinde ritsen, maar voor nu vind ik dit prima zo. Ik heb ook ontdekt dat als ik in het wilde weg (zonder patroon in mijn hoofd) stof koop, ik toch het beste minimaal 1,5 meter moet kopen. Ik had nu 1 meter gekocht op advies van de verkoopster, maar daar haal je geen langere rok uit, tenzij je een kokerrok maakt of een heel smal maatje hebt. Hetzelfde met lintjes op voorraad kopen: 1,5 meter is echt niet genoeg voor de meeste rokjes. Ik zou er op z'n minst een metertje bij op tellen.






Wel, zo heb ik de afgelopen weken geleerd hoe je chicken pot pie moet maken, stof en lint moet kopen en twee rokjes zonder rits moet maken (met beleg en elastische band). Dat cinnamon rolls zonder gist te doen zijn, maar dat mijn oude vertrouwde recept toch te verkiezen is boven het nieuwe recept. Dat je met overtrekpapier voor patronen nog veel meer leuke dingen kan doen en dat je vooral moet genieten van de laatste zomerse dagen, zoals die er de afgelopen tijd nog volop waren (zie foto's hieronder). Een simpele picknick in het stadspark is al een leuke manier om te genieten van het buiten zijn, het zonnetje, de mooie bladeren en kastanjes en herinneringen te maken.









Hartelijke groeten,

Annemieke

PS. De Give Away van 'De Verstotene' is nog open!